آیین‌نامه نحوه انعقاد قراردادهای مربوط به تعیین و پرداخت پاداش افزایش تولید به منظور افزایش بهرهوری، مصوب 1390
ماده 1- قرارداد پاداش افزایش تولید که در این آیین‌نامه اختصاراً قرارداد نامیده می‌شود قراردادی کتبی است که در اجرای ماده (47) قانون کار بین کارفرما یا نمایندگان قانونی وی از یک طرف و تشکل قانونی کارگری در کارگاه از طرف دیگر و یا در صورت عدم وجود این تشکل با نمایندگان منتخب کارگران یا شخص کارگر به منظور ایجاد انگیزه برای افزایش بهرهوری با رعایت اصول کلی انعقاد قراردادها و مطابق با فرم نمونه وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی منعقد می‌گردد.
ماده 2- پاداش افزایش تولید در واحدهای تولیدی، صنعتی، خدماتی، معدنی، کشاورزی و… به تناسب درصد کمی تولیدات، نسبت به تولید مبنا محاسبه و پرداخت می‌شود.
تبصره 1- کوشش در زمینه افزایش تولید نباید موجب کاهش مرغوبیت و کیفیت کالا و همچنین سبب افزایش میزان ضایعات (مواد و محصول) بیش از حد مجاز و معمول گردد.
تبصره 2- افزایش یا کاهش ضایعات و یا سطح کیفیت در ارتباط با افزایش تولید نسبت به حد مجاز و معمول هر کارگاه، باید در قرارداد پرداخت افزایش تولید آن کارگاه حسب مورد اثرات منفی یا مثبت داشته باشد.
تبصره 3- چنانچه هیچ یک از روش‌های محاسباتی مورد عمل کارگاه در چهارچوب این آیین‌نامه ذکر نشده باشد، محاسبات مربوط بر اساس ضوابط مندرج در بخشنامه مزد راجع به قراردادهای بهرهوری قابل بررسی خواهد بود.
ماده 3- تولید مبنا عبارت است از میزان تولیدی که بر مبنای آن درصد افزایش تولید در هر دوره تناوب محاسبه می‌گردد.
تبصره 1- مأخذ تعیین تولید مبنا در کارگاه باید طوری باشد که بر مبنای آن درصد افزایش تولید در هر دوره تناوب مورد محاسبه از 30% تجاوز نکند. لیکن چنانچه در کارگاهی توان و ظرفیت تولید به نحوی باشد که امکان افزایش تولید بیش از 30 درصد میسر گردد، رعایت سقف مذکور الزامی نمی‌باشد.
تبصره 2- تولید مبنا برای دوره‌های تناوبی که قرارداد برای آن سال منعقد می‌شود معتبر بوده و تثبیت آن برای دوره‌های بعدی بلامانع است مگر آنکه عواملی از قبیل تغییر در روش‌های انجام کار، نصب و احداث تجهیزات و ماشین‌آلات جدید، سرمایه گذاری‌های جدید و نظایر آنها که موجب رشد تولید مبنا بدون دخالت عامل انسانی باشد، تولید مبنا را تغییر دهد که در این صورت بایستی در محاسبات تجدید نظر گردد.
ماده 4- قرارداد پاداش افزایش تولید با تعیین مدت فی ما بین کارفرما یا نمایندگان قانونی وی و از طرف دیگر با تشکل قانونی کارگری در کارگاه و در صورت عدم وجود تشکل، با نمایندگان منتخب کارگران و یا خود کارگر منعقد می‌گردد.
ماده 5- دوره تناوب عبارت است از طول دوره‌هایی که برای تعیین درصد افزایش تولید در قرارداد مشخص می‌شود و مدت آن حداکثر یک سال است.
ماده 6- قرارداد پاداش افزایش تولید طبق فرم نمونه اداره کل تنظیم و نظارت بر روابط کار و نظام‌های جبران خدمت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در سه نسخه که هر سه در حکم واحد است تنظیم و پس از امضای طرفین قرارداد و ارسال آن به واحد ذی‌ربط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و تایید واحد مذکور قابل اجرا خواهد بود.
ماده 7- قرارداد بین طرفین می‌تواند به صورت جمعی شامل تمام قسمت‌ها و کارکنان کارگاه بوده و یا در برگیرنده یک یا چند قسمت از کارگاه باشد.
ماده 8- با توجه به تنوع تولیدات کارگاه‌هایی که بیش از یک محصول تولید می‌نمایند در صورت لزوم با محاسبه و اعمال ضرایب همگن از طریق روش‌های متداول محصولات خود را به محصول پایه تبدیل می‌نمایند.
ماده 9- مأخذ محاسبه ریالی مبلغ پاداش افزایش تولید در کارگاه‌هایی که فاقد طرح طبقه‌بندی مشاغل می‌باشند مزد ثابت (طبق ماده (36) قانون کار) و در مورد کارگاه‌هایی که دارای طرح طبقه‌بندی مشاغل می‌باشند مزد مبنا (طبق تبصره (2) ماده (36) قانون کار) خواهد بود.
ماده 10- مبلغ پاداش افزایش تولید به تناسب هر یک درصد افزایش تولید و متناسب با میزان حقوق و دستمزد تعیین شده به ازای هر درصد افزایش نسبت به تولید مبنا که در قرارداد خواهد آمد تعیین می‌گردد.
ماده 11- اداره کل تنظیم و نظارت بر روابط کار و نظام‌های جبران خدمت مسئول نظارت و ایجاد هماهنگی در اجرای این آیین‌نامه است. ادارات کل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان‌ها نیز در حوزه مسئولیت خود مسئول بررسی و تایید و نظارت بر اجرای قراردادهای منعقده موضوع این آیین‌نامه خواهند بود.
تبصره- به منظور حسن اجرای این آیین‌نامه و هماهنگی‌های لازم در صنایع و فعالیت‌های مختلف، اداره کل تنظیم و نظارت بر روابط کار و نظام‌های جبران خدمت ضوابط و روش‌های اجرایی و فرم مربوط به قرارداد را تهیه و اعلام می‌نماید.
ماده 12- هر گونه اختلافات ناشی از اجرای قراردادهای موضوع این آیین‌نامه در وهله اول از طریق سازش و در صورت عدم حصول نتیجه، قابل طرح در مراجع حل اختلاف پیش‌بینی شده در فصل نهم قانون کار خواهد بود.
ماده 13- آن دسته از واحدهایی که قبلاً به موجب آیین‌نامه موضوع ماده (47) قانون کار مصوب 11؍8؍1370 دارای قرارداد تایید شده پاداش افزایش تولید در سال مورد نظر باشند، قرارداد تا پایان مدت به قوت خود باقی می‌باشد ولی در تنظیم قراردادهای بعدی می‌بایست مطابق این آیین‌نامه عمل نمایند.
این آیین‌نامه مشتمل بر 13 ماده و 6 تبصره در تاریخ 6؍9؍1390 به تصویب رسیده است.
عبدالرضا شیخ الاسلامی- وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی
