فرمول پاداش افزایش تولید چگونه تعیین می‌شود؟

فرمول مشخص و یکسانی برای تمام کارگاه‌ها وجود ندارد و نحوه محاسبه پاداش باید با توجه به نوع فعالیت، شاخص‌های بهره‌وری و شرایط مجموعه طراحی شود.

در یک مدل ساده، ابتدا میزان عملکرد واقعی مجموعه با عملکرد مبنا مقایسه می‌شود. سپس میزان افزایش بهره‌وری مشخص شده و بر اساس درصد یا ضریب تعیین‌شده در قرارداد، مبلغ قابل تخصیص به عنوان پاداش محاسبه می‌شود.

برای مثال، ممکن است در یک کارخانه میزان تولید ماهانه به عنوان شاخص اصلی در نظر گرفته شود. در یک شرکت خدماتی نیز تعداد خدمات انجام‌شده، زمان پاسخگویی یا میزان رضایت مشتری می‌تواند مبنای محاسبه قرار گیرد.

نکته مهم این است که نحوه محاسبه باید از ابتدا در قرارداد یا دستورالعمل داخلی به صورت روشن مشخص شود تا کارکنان بدانند بر اساس چه معیارهایی پاداش دریافت خواهند کرد.

آیا افزایش تولید به تنهایی برای پرداخت پاداش کافی است؟

در طراحی یک سیستم اصولی بهتر است فقط افزایش تعداد تولیدات ملاک قرار نگیرد. زیرا ممکن است افزایش تولید باعث کاهش کیفیت، افزایش ضایعات یا افزایش هزینه‌های مجموعه شود.

به همین دلیل می‌توان پرداخت پاداش را به تحقق هم‌زمان چند شرط وابسته کرد.

برای مثال، مجموعه می‌تواند علاوه بر افزایش تولید، شاخص‌هایی مانند حفظ کیفیت، کاهش ضایعات، رعایت اصول ایمنی، کاهش دوباره‌کاری و کنترل هزینه‌ها را نیز در نظر بگیرد.

این روش باعث می‌شود کارکنان صرفاً برای افزایش حجم تولید تلاش نکنند و کیفیت و بهره‌وری واقعی سازمان نیز حفظ شود.