رای مکرر دیوان عدالت اداری درخصوص مبنای محاسبه سنوات

توسعه منابع انسانی سرآمد > مقالات > مالیات > دیوان عدالت اداری > رای مکرر دیوان عدالت اداری درخصوص مبنای محاسبه سنوات

رای مکرر دیوان عدالت اداری درخصوص مبنای محاسبه سنوات

Posted by: tamasco
Category: دیوان عدالت اداری, سنوات

پرونده دوم سنوات :
دیوان عدالت اداری، در دادنامه مورخ ۹۹/۸/۵ ، شماره
۹۹۰۹۹۷۰۹۰۶۰۱۰۸۹۹ هیأت تخصصی کار ، بیمه و تامین اجتماعی ، تایید کرد که مزایای رفاهی و انگیزه ای مبنای محاسبه سنوات نیستند.

موضوع از این قرار است که اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان تهران طی نامه ای به شرح زیر اعلام کرده که :

پیرونامه شماره ۱۴۲۴۳۸ مورخ ۲۸/۷/۱۳۹۳ و با عنایت به دادنامه شماره ۱۸۶ مورخ ۱۷/۲/۱۳۹۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری عبارت «مزد ثابت» در سطر آخر نامه مذکور به عبارت «مزد»اصلاح می گردد . شایان ذکر است با توجه به دادنامه فوق الاشاره …. ماخذ محاسبه فوق العاده ها و مزایای قانونی نظیر مزایای پایان کار «مزد یا حقوق» موضوع مواد ۳۴ و ۳۵ قانون کار می باشد مگر اینکه صراحتا در قانون مبنای محاسبه مزد مبنا یا ثابت موضوع ماده ۳۶ قانون کار پیش بینی شده باشد.

نامه دوم اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان تهران:
نامه شماره ۱۴۵۷۹۹/۲۰/۹۸۲ مورخ ۱۰/۶/۱۳۹۸ صادره از اداره کل تعاون کار و رفاه اجتماعی استان تهران  
مدیر کل روابط کار و جبران خدمت وزارت متبوع 
 احتراما ، بازگشت به نامه شماره ۱۰۰۰۸۷ مورخ ۳/۶/۹۸ به استحضار می رساند همان گونه که مستحضر هستند: آنچه مسلم است مجموع دریافتی هایی که در ماده ۲۴ قانون کار برای کارگر پیش بینی شده به ترتیب شامل : مزد با حقوق و سایر مزایای جنبی است و بدیهی است در ماده ۲۴ تفاوت مزد و مزایا به تفکیک قید شده است. علیهذا از تلفیق مواد ۳۴ و ۳۵ می توان مزد و مزایا را از یکدیگر تفکیک نمود . همچنین همان گونه که مستحضرند، موضوع مزد ثابت یا مزد مبنای مندرج در ماده ۳۶ قانون کار صرفا بیان مفهوم تخصصی مزد است. بدین ترتیب مفهوم مزد ماده ۳۵ قانون کار با مزد ثابت یا مبنا تفاوت خاصی ندارد . لذا به نظر می رسد از آنجا که تفکیک نمودن مزد از مزد ثابت یا مزد مبنا می تواند ابهامات زیادی برای کارشناسان روابط کار و با کارگران و کارفرمایان ایجاد نماید  (به طوری که احتمالا بخشی از مزایا را در قالب مزد تصور نمایند ) مستدعی است مراتب به نحو مقتضی مورد بررسی و قبل از ایجاد ابهام ارائه طریق فرمایند. 

نامه سوم ، نامه شماره ۱۴۰۸۳۴ مورخ ۱/۸/۱۳۹۸ صادره از اداره کل روابط کار و جبران خدمت وزارت تعاون ، کار و رفاه اجتماعی است :

مدیر کل محترم تعاون ، کار و رفاه اجتماعی استان تهران بازگشت به نامه شماره نامه شماره ۱۴۵۷۹۹/۲۰/۹۸۲ مورخ ۱۰/۶/۱۳۹۸ به آگاهی می رسانم ، همان گونه که در نامه شماره ۱۰۰۰۸۷ مورخ ۳/۶/۱۳۹۸ این اداره کل اشاره شده و اصلاح سطر آخر نامه شماره ۱۴۲۴۳۸ مورخ ۲۸/۷/۱۳۹۳ این اداره کل در راستای دادنامه شماره ۱۸۶ مورخ  ۱۷/۲/۱۳۹۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری صورت گرفته است بنابراین ماخذ محاسبه مطالبات مزدی، نظیر مزایای قانونی پایان کار ، صرف نظر از اینکه کارگاه دارای طرح طبقه بندی مشاغل و یا فاقد آن باشد ، مزد یا حقوق است، مگر اینکه صراحتا در قانون ، مبنای محاسبه مزد مبنا با مزد ثابت موضوع ماده ۳۶ قانون کار باشد. لازم به ذکر است که منظور از اشاره به ماده ۳۴ قانون کار در نامه شماره ۱۰۰۰۸۷ مورخ۳/۶/۹۸ این اداره کل صرفا عبارت مزد یا حقوق بکار رفته در متن ماده مذکور می باشدو نامه مزبور مبنای محاسبه مطالبات مزدی را حق السعی که مفهومی متفاوت و فراتر از مزد است  مورد اشاره قرار نداده است و در نتیجه تاکید می نماید على الأصول مبنای محاسبه مطالبات مزدی مزد یا حقوق است، مگر آنکه در قوانین و مقررات مربوط به صراحت خلاف این موضوع پیش بینی شده باشد.

نامه چهارم، نامه مدیرکل اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی تهران به موجب لایحه شماره ۲۵۵۲۷۷/۲۰/۹۸۲ مورخ ۲/۱۰/۱۳۹۸ است که به طور خلاصه توضیح داده است که :

۱-دادنامه شماره ۱۸۶ مورخ ۱۷/۲/۱۳۹۸ هیات عمومی دیوان عدالت اداری، صراحتاً «حقوق و مزد» از «مزایا» تفکیک شده و بر این نکته تاکید شده است که مبنای محاسبه مطالبات پایان کار کارگران، لزوماً «حقوق یا مزد» می باشد و هیات عمومی، «حق السعی» موضوع ماده ۳۴ قانون کار را مبنای محاسبه سنوات خدمت ندانسته است؛ همانطور که در مواد ۲۴، ۲۷، ۳۱، ۳۲ و… فانون کار نیز به صراحت «حقوق یا مزد» مبنای محاسبه سنوات خدمت قرار گرفته است. 
۲- عبارت «مزد یا حقوق» در ماده ۳۴ قانون کار، تنها بخشی از حق السعی به شمار می رود؛ چرا که حق السعی شامل مجموع «مزد یا حقوق» به اضافه «مزایا» می­باشد. «مزد یا حقوق» در مواد ۳۵ و ۳۶ قانون کار تعریف شده است ولی مزایا در تبصره ۳ ماده ۳۶ قانون مذکور به عنوان مفهومی متفاوت از مزد ذکر گردیده است.

هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی نیز در تاریخ فوق رای داد :

 با توجه به این که مبنای محاسبه حق سنوات در نامه­های شماره ۱۰۰۰۸۷ مورخ ۳/۶/۱۳۹۸ و شماره ۱۴۰۸۳۴ مورخ ۱/۸/۱۳۹۸ وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مطلق «مزد یا حقوق» ذکر شده است و  در نص ماده ۲۴ قانون کار نیز میزان مزایای پایان کار را معادل یک ماه «حقوق» دانسته است و از طرفی مطابق بند (ب) ماده ۳۷ همان قانون «حقوق» همان مزد است که به صورت ماهانه پرداخت می گردد؛ لذا نامه های مورد شکایت مغایر قانون و خارج از حدود اختیار نبوده و در نتیجه قابل ابطال تشخیص نمی گردد.

رییس هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری

جهت کسب اطلاعات بیشتر در خصوص دوره کارگاهی آموزشی حقوق و دستمزد و طراحی انواع قراردادهای کار، اینجا کلیک کنید
جدید ترین نظر معاون دیوان عدالت اداری درخصوص مبنای محاسبه سنوات کارگران مشمول قانون کار را اینجا ببینید

Author: tamasco

دیدگاهتان را بنویسید