سازمان های تجربه کننده

Posted by: tamasco
Category: مدیریت منابع انسانی, مقالات

آرمین خوشوقتی

برخی از سازمان ها یادگیرنده هستند . یعنی بدون اینکه با چالشی روبرو شوند، آنرا پیش بینی می کنند‌ و خود را برای شرایط بحران آماده می کنند .
اما اینکه چطور میشود بدون روبرو شدن با چالشی آنرا تجربه کرد باید عرض کنم این سازمان ها با یادگیری از بحران هایی که برای سایر سازمان ها پیش آمده، از تجربیات دیگران استفاده می کنند.
استفاده از مشاوران ، بهره گیری از مدیران با تجربه موفق ، حضور در تورهای تعالی ، ارتباط با سایر سازمان ها ، شرکت در سمینارها و کنفرانس ها و تبادل تجربیات ، از جمله راه هایی هستند که یک سازمان می تواند از تجارب سازمان های دیگر استفاده کند بدون اینکه بحرانی را تجربه کرده باشد . لازمه این ارتباطات و بهینه کاوی ها ، این است که سازمان برون گرا باشد و آماده پذیرش آموخته سازمان های دیگر باشد .
این سازمان ها پیشرو هستند .

گروه دوم سازمان هایی هستند که تجربه کننده هستند .
اینها تا زمانی که خودشان موضوعی را تجربه نکرده باشند ، از آن یاد نمی گیرند .
این سازمان ها تا گَزیده نشوند، از ریسمان سیاه و سفید نمی ترسند و نهایتا بهای تجربیاتشان را می پردازند .
البته که این گروه از سازمان ها هم از تجربیاتشان یاد می گیرند اما بهای سنگینی برای این یادگیری ها می پردازند .
این سازمان ها اگر تجربیات خود را مستند کنند و از آن یادگیری داشته باشند، می توانند جزء سازمان های موفق قرار بگیرند.

اما دسته سوم سازمان ها ( که در کشور ما هم کم نیستند ) سازمان هایی هستند که دائما در حال تجربه کردن وقایع مشابه هستند .
این سازمان ها با شجاعت خاصی ، چون به هیچ ریسمان سیاه و سفیدی بهایی نمی دهند دائما در حال گَزیده شدن هستند .
این سازمان ها ( حتی اگر بحرانی را تجربه کرده باشند نیز ) تمایل دارند مجددا آن را بیازمایند و نه تنها دلیلی به یادگیری از تجارب دیگر سازمان ها نمی بینند بلکه از بحران های قبلی خود نیز یاد نمی گیرند.
این سازمان ها عموما درون گرا هستند و اغلب تصمیمات کلیدی در این سازمان ها ، در حلقه بسته ای از حواریون سازمان رقم می خورد و طبیعتا به دلیل عدم بهره مندی از یادگیری ها و تجارب دیگر سازمان ها ، یک بحران مشابه را چندبار تجربه می کنند .
متاسفانه این گروه از سازمان ها حافظه سازمانی ضعیفی نیز دارند و حتی امکان شبیه سازی وقایع مشابه سازمان خود را نیز ( به دلیل ضعیف بودن حافظه سازمانی ) ندارند .
بسیاری از سازمان های ایرانی در این گروه جای دارند .

Author: tamasco

دیدگاهتان را بنویسید